اندوه را از دل پيامبر صلى الله عليه و آله مىزدود . وجود خديجه براى پيامبر صلى الله عليه و آله به‌حدّى ارزشمند بود كه وقتى حضرت خديجه از دنيا رفت ، رسول خدا صلى الله عليه و آله ، سال وفاتش را كه مصادف با سال وفات عمويش ( ابوطالب ) نيز بود ، « عام الحزن » يعنى سال غم ناميد و تا آخر عمر ، او را فراموش نكرد . هميشه او را به ياد مى آورد و براى او دعا مى كرد و بستگان او را احترام مى نمود . اموال خديجه ، كليد شكست « محاصرهء اقتصادى » بود . پيامبر با اين اموال ، مواد مصرفى را به چند برابر قيمت مى خريد تا اين‌كه سال هاى محاصرهء اقتصادى سپرى شد . « 1 » در شأن خديجه همين بس كه خداوند ، بر او سلام مى رساند . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : در شب معراج ، وقتى مراجعت كردم ، هنگام خداحافظى با جبرئيل ، گفتم : آيا حاجتى دارى ؟ گفت : حاجت من اين است كه به خديجه ، از طرف خدا و من سلام برسانى . « 2 » و به نقل ديگر ، پيامبر صلى الله عليه و آله به خديجه فرمود : خداى عزّوجلّ ، در هر روز چندين بار ، به تو بر ملائكه مُباهات‌مىكند . « 3 » وقتى بعضى از همسران پبامبر اسلام صلى الله عليه و آله به او اعتراض كردند كه چرا هميشه خديجه را ياد مى كنى ؟ آن حضرت ، سخت عصبانى شد و فرمود : او هنگامى مرا تصديق كرد كه شما تكذيب مى كرديد و وقتى به من ايمان

--> ( 1 ) - خديجه ، على محمد على دخيل ، ترجمه ، حريرچى ، ص 16 ، با دخل و تصرف . ( 2 ) - همان ، ج 16 ، ص 7 . ( 3 ) - همان ، ص 78 .